Login

**Client abv134** · 08-12-2026, 04:04 AM

James2275 · 2 hours ago

Düzü, o gün heç kəsin gözləmədiyi bir şey baş verdi. Hətta özümün də. Naxçıvandan Bakıya uçacaqdım, təyyarə saatı hələ axşamadək idi, amma özümü hava limanında o qədər boş hiss edirdim ki, sanki həyatımın ən uzun gününü orda keçirəcəkdim. Gəzirdim, mağazalara baxırdım, bir fincan qəhvə içdim, sonra yenə gəzirdim – amma nə etsəm də, vaxt ölü kimi uzanırdı. Telefonumun batareyası hələ doluydu, internet də vardı, amma nəyi vərəqləyim, hansı sosial şəbəkəni fırladım, hamısı artıq darıxdırıcı gəlirdi. İnsanlar tələsirdi, çamadanlarını çəkirdi, öpüşüb vidalaşırdılar, amma mən dayanmışdım elə orta yerdə, əlimdə telefon, heç bir məqsəd olmadan. Və o an, yəqin ki, cansıxıcılıqdan, ağlıma şeytanın iynəsi kimi bir düşüncə girdi. Bir neçə gün əvvəl bir dostum mənə bir platformadan danışmışdı, elə, söhbət arasında, yarımçıq ağızla. O vaxt vecimə almamışdım, amma indi bu boşluqda birdən həmin söhbət yadıma düşdü. Əlim telefonun ekranını qarışdırdı və təsadüfən həmin sayta rast gəldim. Düşündüm ki, bəs niyə də olmasın? Heç olmasa vaxt keçər. Amma o an heç təsəvvür etməzdim ki, bu üç saat, Naxçıvan-Bakı reysindən qat-qat maraqlı olacaq və bəlkə də, bu ilin ən əyləncəli səyahətinə çevriləcək.

Başladığım oyun təzə idi mənim üçün. Əvvəllər bu cür saytlara girməzdim, sözün düzü, qumara qarşı laqeyid idim, amma adamın bəzən elə məqamı olur ki, sadəcə bir az diqqətini yayındırmalıdır, beynini boşaltmalıdır. Hava limanındakı o süni işıq, eşitdiyim anonslar, uşaqların səsləri – bütün bu fon mənə yad gələn bir aləm yaratdı. Sanki özümü bir filmdəki kimi hiss etdim, qəhrəmanın taleyi hələ bilinməyən. Səhifəni açdım, bir az gəzdim, qeydiyyatdan keçdim, sonra isə cibimdəki balaca məbləği – üç manat yarımmış, yadımdadır, bankda qəhvəyə xərcləməli olduğum pul idi – hesaba yatırdım. Ürəyimdə heç bir həyəcan yox idi, çünki itirsəm də, üç manat itmiş olacaqdı, qəhvəsiz qalacaqdım, o qədər. Heç gözləmirdim ki, bu qədər sadə başlanğıc bu qədər yaddaqalan bir hekayəyə çevrilə bilər. Hava limanındakı o sükanlarda oturub, mağazadan aldığım darçınlı bulka ilə oynamağa başladım. Qəribədir, amma bu, mənə video oyun oynamaqdan daha çox maraqlı gəldi – çünki burada hər hərəkətin bir sonucu var idi, sanki öz əlimlə bir taleyi formalaşdırırdım.

Bir saat keçmişdi, ancaq hiss etmədim. Əllərim istiləşmişdi, gözlərim ekrana ilişmişdi. O qədər məşğul idim ki, ətrafdakı səs-küyü unutmuşdum. Birdən-birə qazanc gəlməyə başladı, əvvəlcə xırda, sonra isə bir dalğa kimi üstümə gələn uğurlar seriyası başladı. Mən özümə inanmadım. Sanki ekran mənə gülürdü, mən də ona. Adətən belə şeyləri filmdə görərsən, ya da kimsə danışar, amma bu an mənim başıma gəlirdi. Həmin məqamda, mən təkcə pul qazanmırdım, həm də bir hiss qazanırdım – həyatın nə vaxt hansı üzünü göstərəcəyini heç vaxt bilmirsən. O qədər sevincli idim ki, öz-özümə pıçıldamağa başladım: "Hava limanı lənətinə oxşar bu cansıxıcılıq məni bura gətirdi, amma indi burdan getmək istəmirəm." Gülməli idi, elə bil təyyarəyə deyil, oyunun içinə minmişdim. Və o an, dostumun dediyi "mostbet yeni" platformasını xatırladım – deyəsən, həqiqətən də maraqlı bir şeyə rast gəlmişdim, çünki oyunların çeşidi, interfeysin rahatlığı məni cəlb etmişdi. Bəlkə də taleyin özü bu yeni təcrübə üçün məni hava limanında saxlamışdı.

Belə davam edə-edə, bir ara fikir verdim ki, vaxt daha sürətlə keçir. Artıq qazanc mənim üçün ikinci plana keçmişdi – əsas olan bu maraqlı proses idi. Sanki hər düyməyə basanda, sanki bir kitabın səhifəsini çevirirdim və hər səhifədə yeni bir qəhrəman, yeni bir hadisə ilə qarşılaşırdım. Həmin oyunlarda sadəcə məntiq yox idi, bəzən intuisiyaya da güvənmək lazım idi. Və mən öz içimdəki o səsi dinləməyə başladım. Nə vaxt davam etməli, nə vaxt dayanmalı? Bəzən daxili səs deyirdi "Dayan, bu qədər bəsdir", amma mən əyləncəni davam etdirirdim. Axı səbəb də bu idi – əylənmək. Sonra birdən telefonumda xəbərdarlıq işığı yandı – batareya azalırdı. Gördüm ki, üç saat keçib, təyyarəyə minməyin vaxtıdır. Amma o üç saat ərzində mən elə bir məbləğ qazanmışdım ki, hətta evə qayıdıb dostlarıma süfrə açmaq olardı. Təbii ki, pulu nağdlaşdırdım, kartıma köçürdüm, amma bu hissi, bu ekstazi nağdlaşdırmaq olmaz. Buraxılış qapısına tərəf gedəndə, ətrafımdakı insanlara gülümsədim. Hamısı o qədər ciddi, qəmgin görünürdülər ki, mən özümü elə bil başqa bir planetdən gəlmiş kimi hiss etdim. Sanki mən bir sirr bilirdim, onlar isə yox. Təyyarə oturacağında oturub buluda baxanda, içimdən dedim: "Rəşad, bu gün sən bir şeyi başa düşdün. İstənilən cansıxıcı anı şans anına çevirə bilərsən."

Hava limanından Bakıya çatanda hələ də həmin sevinc məndə idi. Taksi sürücüsü mənə baxıb dedi: "Qonaq, çox şadsan, görəsən nə olub?" Mən gülüb dedim: "Heç nə, dostum, sadəcə yaxşı günümdəyəm." O da güldü, amma nədənsə mənim kimi sevinmədi. Çünki onun taleyi bu sirləri bilmirdi. Evə çatanda, çamadanımı atıb, yenə kompüteri açmaq istədim, amma dayandım. Düşündüm ki, bəlkə də bu hissi bir az müddət saxlamaq lazımdır. Axı hər gün eyni olmur, elə axşamüstü yağış yağdı, mən pəncərə qarşısında oturub çay içdim və o üç saati xatırladım. Nə gözəl hiss idi – nə plan, nə məqsəd, nə narahatlıq, sadəcə o anın içində olmaq. Və bilirsinizmi, mən düşünürəm ki, bu oyunlar bəzən insana həyatın başqa cəhətini göstərir. Elə bil kiçik bir pəncərə açırsan öz gündəliyinin, amma qarşıda səni tamam başqa bir mənzərə gözləyir. Çoxları deyəcək ki, qumar pisdir, amma mən deyirəm ki, məsələ, hansı məqsədlə yanaşmağındadır. Əyləncə üçün, təcrübə üçün, maraq üçün. O gün mənim məqsədim sadəcə gözləmə vaxtını dəyərli etmək idi – və mən buna nail oldum.

Aradan bir neçə gün keçdi. Dostum Laçın məni ziyarətə gəldi. Çay içə-içə söhbət etdik, sonra birdən hava limanından danışmağa başladım. Dedim ki, "O gün o qədər darıxmışdım ki, özümü şansın əlində tapdım." Laçın soruşdu: "Harda?" Mən də ona o saytı açıb göstərdim. Özüm də təəccübləndim, çünki həmin gündən sonra ora yenidən baxmamışdım. Amma yenə həmin interfeys, həmin tanış rənglər. Onda Laçına dedim ki, "Gəl bir də baxaq, amma yalnız əylənmək üçün." Və yenə həmin "mostbet yeni" ifadəsi yadıma düşdü – axı bu təzə bir təcrübə idi, heç vaxt bu qədər uzunmüddətli oyun oynamamışdım. Oynadıq, güldük, bəzən uduzduq, bəzən qazandıq. Amma əsas odur ki, mən Laçına o hissi yaşatmaq istədim – şansın dadını, gözlənilməzliyin ləzzətini. O, əvvəlcə şübhə etdi, amma sonra o da həvəsləndi. Biz saatlarla söhbət etdik, oyunu dayandırıb fikirləşdik, sonra yenə başladıq. Sanki vaxt dayanmışdı. Və ən maraqlısı odur ki, o axşam böyük uduş olmadı, amma ikimiz də dərin məmnuniyyətlə ayrıldıq. Çünki məsələ uduşda deyil, bu təcrübəni bölüşməkdə idi.

Bəzən düşünürəm ki, əgər o gün hava limanında telefonumu qarışdırmasaydım, Laçınla bu söhbət olmazdı, bu xatirə qalmazdı. Mən həyatda həmişə intuitiv insan olmuşam, hər şeyi planlaşdırmağı sevmirəm. Və bu oyun da mənə bir şey öyrətdi: hərdən ən gözəl macəralar planlaşdırılmamış olur. O "mostbet yeni" platforması mənə təkcə pul qazandırmadı, mənə təzə bir perspektiv göstərdi. Məsələn, mən həmin gündən sonra işimdə daha rahat, ailəmlə daha səmimi olmağa başladım. Necə oldu? Sadəcə, o hissi özümlə gətirdim. Elə bil oyunun enerjisi mənə ötürülmüşdü. Bütün bu müsbət emosiyalar, bu inam – bəli, hətta uduzduğum anlar belə mənə güldü, çünki uduzmaq da bir təcrübədir. Mən insanlara deyirəm: "Qorxmayın sınamaqdan, amma şüurunuz açıq olsun." Çünki təhlükə oyunda yox, itkini qəbul edə bilməməkdədir.

İndi, aylar sonra, Bakıda yağışlı bir axşamda bu hekayəni yazanda, yenə gülümsəyirəm. Çünki bu, mənim balaca qələbəm idi. Təyyarə biletim çox baha idi, amma o üç saat ərzində qazandığım xatirə, hiss, həyəcan – ondan qat-qat dəyərli oldu. Və hər dəfə hava limanına düşəndə, həmin oturacağa baxıb öz-özümə gülürəm. İstənilən darıxdırıcı anı, istənilən gözləməni öz əyləncənə çevirə bilərsən. Yetər ki, qərar verəsən. Mən o gün qərar verdim və peşman olmadım. Bu gün də hərdən girib baxıram, amma artıq həvəslə yox, xatirə ilə. Çünki ən böyük uduş artıq mənim cibimdə deyil – ürəyimdədir. Həmin o "mostbet yeni" kəşfi, o təsadüfi klik, o gülüşlü anlar – hamısı bir xəzinə kimidir mənim üçün. Və bilirsiniz nə deyim? Həyat özü də bir oyundur, bəzən uduzursan, bəzən qazanırsan, amma əsas orda olmaq, hiss etmək, yaşamaqdır. Mən yaşadım, hiss etdim və bu hissi hələ uzun müddət unutmayacağam. O axşam evə gələndə, pəncərədən işıqlı Bakıya baxıb dedim: "Bu gün mən qalib gəldim." Və bu qələbə, puldan da, təyyarədən də böyük idi.

Login
Username/Email:
Password:	Lost Password?
	Remember me

Possibly Related Threads…
Thread		Author	Replies	Views	Last Post
	Koupit krystalický pervitin online Krystalický pervitin THREEMA ID: 9DH8JUNV	generalagent	0	219	08-10-2026, 08:36 AM Last Post: generalagent
	Buy crystal meths online Australia Crystal meths for sale Australia	generalagent	0	216	08-09-2026, 10:09 AM Last Post: generalagent
	Buy Pseudoephedrine online \| Buy Ephedrine powder online	generalagent	0	213	08-09-2026, 08:01 AM Last Post: generalagent
	Total VPN Review: Is It a Good Choice for Everyday Online Privacy?	techwithrs	0	248	08-08-2026, 11:19 AM Last Post: techwithrs
	Buy UK passports (WhatsApp: +1 (615)-314-6286) renew passports online, apply for lega	toretovon76	0	232	08-06-2026, 12:15 PM Last Post: toretovon76
	PowerPlay Casino sa Pilipinas	List	0	229	08-04-2026, 02:32 PM Last Post: List
	Acquista Oxycontin 80 mg senza ricetta dalla nostra farmacia, il fornitore online più	jimmyfransson1998	0	243	08-04-2026, 12:03 PM Last Post: jimmyfransson1998
	Dove posso acquistare Oxycontin 80 mg online senza prescrizione medica	jimmyfransson1998	0	239	08-04-2026, 11:34 AM Last Post: jimmyfransson1998
	Modvigil 200 mg Tablets Online: Complete Buying Guide	davidsondrsmith@gmail.com	0	252	08-03-2026, 01:03 PM Last Post: davidsondrsmith@gmail.com
	Acquista Oxycontin 80 mg online senza prescrizione	jimmyfransson1998	0	260	08-02-2026, 07:36 AM Last Post: jimmyfransson1998